Contact

(aflevering 23 van de kleine geschiedenis van Het Plankenkoor)

Ga mee met de geschiedschrijver naar het swingende seizoen 2004 - 2005. Waarin het Plankenkoor voor het eerst in haar bestaan optrad in een synagoge en ook voor de eerste keer meewerkte aan een benefietconcert. Het was bovendien het seizoen waarin vele koorleden mevrouw van Gaal en haar kersverse echtgenoot (nee, niet Louis!) toezongen in een in oude luister hersteld koffiehuis aan de Oostelijke Handelskade. Het koor reisde in de zeer vroege lente met Jan Wolkers naar Dordrecht, de stad waar schippers door de eeuwen heen niet blij werden en waar in onze eeuw de liefhebbers van Speedcore, Industrial en Schranz juist vele nachten in extase doorbrachten! In hetzelfde Event Center waar ons geliefde koor in een suikerzoete zaal net naast maar liefst twaalf prijzen greep...

Een seizoen dat al begon op woensdag 1 september 2004! In diezelfde maand was er natuurlijk weer een koorweekend in Haarlo, dit maal van 24 tot en met 26 september. Op de foto's uit Haarlo valt goed te zien dat het weer magistraal was in de Achterhoek. Ja, ook het weer was goed. We zien Bram opgewekt achter de piano met pauwenveren het koor aanvoeren. Ook zijn er plaatjes van koorleden die tijdens het vertolken van The Goslings de rechterhand naar de eigen keel brengen. Verder ontdekken we een grote groep koorleden die op zaterdag in goede stemming een stevige wandeling in de omgeving van Eefje maakt. We zien tenoren en bassen die gewoon door elkaar op een dijkje langs de Berkel even liggen uit te puffen, waarschijnlijk niet alleen vanwege de intensieve wandeling. En op zondag zien we al wat minder koorleden die bij het inmiddels bekende picknickensemble in de buurt van Erve Veldink theatraal een hevige discussie met wilde armgebaren simuleren. Een weekeinde dat zo op het eerste gezicht wel wat op andere koorweekends leek, maar dat toch weer uniek bleek te zijn. Zoals ieder jaar.

Het feestelijke seizoen 2003 – 2004 waarin de bezegeling van de liefde tussen diverse koorleden en hun wederhelften leidde tot een mooie verzameling bruiloften. De leden van het Plankenkoor legden vele honderden kilometers af om in de vreugde te kunnen delen. Zo vierde het koor een bruiloft mee in de Vondelkerk in de enige hoofdstad van Nederland, maar reisde het ook naar een huwelijksvoltrekking in Twente. Verder werd zelfs Het Rijk van de Keizer bezocht om daar opnieuw een koorlid als bruid te mogen aanschouwen. Bovendien zong het koor in de stad van de Weesper Moppen voor het eerst in een tent tijdens een Korenfestival in kerstsfeer. En dan keek onze gewaardeerde dirigent Bram dit seizoen ook nog zijn naamgenoot diep in de ogen!
 
De eerste twee repetities van dit nieuwe seizoen (20 en 27 augustus) werden geleid door good old John Englisch, als vervanger van Bram Biersteker die nog op vakantie was. Voor de oudgedienden van Het Plankenkoor was het een bijzonder weerzien met de Maestro die een kleine tien jaar dirigent van ons koor is geweest. Vanaf woensdag 3 september 2003 was Bram weer aanwezig als dirigent.

(aflevering 21 van de kleine geschiedenis van Het Plankenkoor)

Het schitterende seizoen 2002 – 2003 waarin het Plankenkoor tussen vele andere stemmen de grootste triomf uit haar bestaan kon vieren. Tot nu toe! En dat dan ook nog in de betoverende ambiance van een voor de gelegenheid met ballonnen versierd podium in de kleine zaal van een sporthal, gelegen in de Betuwe. De streek die in dit jaargetijde net weer eens in bloei begon te staan! Het seizoen waarin koor en dirigent eindelijk alle lof kregen toegezwaaid waarop zij al zo veel jaren hadden gehoopt.

Maar voordat het koor de bejubelde beker mee naar Amsterdam kon nemen, was het eerst gewoon tijd voor een knallend Koorweekend! Het werd dit keer later in het seizoen gevierd dan gebruikelijk en ook op een geheel andere plek. Van vrijdag 8 tot en met zondag 10 november 2002 vormde de Groepsvakantieboerderij ‘Hoeve Vredesteijn’ aan de Heerenweg in Egmond-Binnen het decor voor een schilderachtig winters weekend. Kees weet nog welke indruk Hoeve Vredesteijn op hem maakte:

‘Toen we op vrijdagavond deze vakantieboerderij binnenstapten, was het meteen duidelijk. Dit weekend was er geen grote open groepsruimte met een enorme vloer voor swingen, springen, zingen, stoelendansen of andere groepsactiviteiten zoals we gewend waren bij Eefje in Haarlo. De groepsruimte was strak in compartimenten verdeeld met behulp van vaste, parallel geplaatste tafels met banken daaromheen. Het geheel leek wel een beetje op een pannenkoekenhuis met naar binnen gehaalde picknicktafels. Gelukkig werkten mijn geliefde collega’s van de ex-feestcommissie, Anja en Ella dus, aan sfeerverhoging door het plaatsen van extra waxinelichtjes. Ook waren we zo vrij een tafel tegen de huisregels in te verplaatsen, zodat toch nog iets van een dansvloer ontstond. Maar die bleef krap, zodat het niet verwonderlijk was dat we juist in dit weekend bij het zingen en swingen op de banken stonden!
Heel gezellig was wel een soort barretje naast de keuken. Zonder dat de kookploeg ook maar iets liet aanbranden, zag de keuken toch steeds weer blauw van de rook! ’

(aflevering 20 van de kleine geschiedenis van Het Plankenkoor)

Het begin van de moderne geschiedenis van het Plankenkoor: het sprankelende koorseizoen 2001 – 2002. Het seizoen waarin ons koor een verfrissende start maakte met de dirigent die nog altijd het verschil maakt: Bram Biersteker. En waarin ons koor de Heilige Agnes ontmoette in de directe omgeving van een voormalig stationsgebouw dat na afloop van een kerstoptreden warmte en geborgenheid bood aan de geliefde leden van ons koor.

In dit bruisende seizoen keerde bovendien Annelies na haar wereldreis terug in de gelederen van het koor dat nooit uit haar hart was geweest. Zij zet het zelf nog eens op een rijtje:

‘Voor mij was 2001 het jaar van "herintreden". Na een jaar op reis te zijn geweest, was ik nog voor het einde van het vorige seizoen naar een optreden van jullie komen kijken. Dit was nog met Paul. Ik weet nog dat ik zo'n warm gevoel kreeg jullie te zien daar op het podium. Ik wist het zeker.... ik wilde weer bij jullie horen!!!
Dat ik toen in Utrecht woonde deed er niet toe. Wat er wel toe deed waren de niet zo positieve verhalen over de dirigent. Welk een vreugde kende mijn hart toen ik vernam dat er gezocht werd naar een nieuwe dirigent...Het moest zo zijn, niets stond mij meer in de weg om voor de derde maal lid te worden van mijn oh zo geliefde Plankenkoor.
En wat een keuze! Een gepassioneerde dirigent, die daarnaast ook nog de doden naar hun laatste rustplaats begeleidt, door op een knopje van de cd-speler te drukken, om vervolgens "Waarheen leidt de weg" ten gehore te brengen. Een man met humor, die ons koor lijkt te begrijpen.

Het klikte! Tenminste, ik zou niet een heel koor bij mij thuis uitnodigen voor een nieuwjaarsborrel, als ik het een ongeregeld onsympathiek zooitje zou vinden.
En vanaf toen.... was het goed!
Het bewijs wordt komende januari geleverd, met de 6e nieuwjaarsborrel op de Koninginnen, waar het kerstmuziekje tingelt zodra je de deur naar de trap toe opent. En waar je warm verwelkomd wordt, in de bijzondere huiskamer van Bram en Hans.’