| |
|
|
 |
|
 |
| |
|
De picknick op 7 juli 2010. |
De koorpicknick op 7 juli 2010.
Hoe laat? 19.00 uur.
Hoeveel? 26 (vd 29) 90%, 8 sopranen (vd 10), 10 alten (vd 10), 4 tenoren (vd 5) en 4 bassen (vd 4). Bram en Jeffrey waren er ook.
Mededelingen: geen. We beginnen weer 1 september te zingen.
Bijzonderheden: De opkomst was groter dan ooit. 90% is een record. Het weer was prachtig. Iedereen had wat te eten en te drinken meegebracht.
En er was veel. De kleedjes lagen er weer en het koor zat er omheen. Om half tien was het tijd om de jaarlijkse awards uit te reiken. Die worden uitgereikt aan de zanger of zangeres die bijna alle zangbijeenkomsten hebben bijgewoond. Margreet was de kampioen. Zij heeft van de 47 keer een keer gemist. Dat mag uniek genoemd worden. Zij kreeg de grootste lampion. Deze picknick was gekozen voor de lampion als award. Ze zagen er uit als een soort flatgebouw met een dakterras met een ingebouwd lampje. De tweede prijs ging naar Linda. Weer een sopraan. Zij kreeg een lampion die veel op een kroon leek. Zij was er 45 keer bij. Geweldige scores zijn dat. De derde prijs ging naar Henk. Hij was er 44 keer bij. Een tenor. Dan volgen in het klassement 2 alten met 42 en 41 keer. Dat zijn Ella en Wilma. Kees eindigde gelijk met Wilma ook 41 keer. Yvonne viel met 40 keer ook in de prijzen. De prijzenregen ging door totdat bijna iedereen een lampion had. Het formaat werd wel steeds kleiner. Het ging van 5 naar 1 verdieping. Als je steeds flatgebouwen zag passeren dan kregen Anke, Irene en Ted een schuurtje. Zij scoorden 33 en 34 keer. Dan bleven er nog 6 over met een heel simpel lampionnetje wat in de envelop zat met de presentie-uitslagen. Dat moest je zo vouwen dat het op een mini-lampionnetje leek. Het was toen nog te licht om het echte licht-effect te kunnen bekijken. Dat bleek pas omstreeks half elf. Toen brandden de lampjes en kwam de verlichting pas tot zijn recht. Daar kwam nog bij dat de ze steeds van kleur wisselden. Die lampjes had ik in maart in Spanje gekocht in een soort sjieke Blokkerzaak. Vooral als alle lampions aan zijn, is het effect bijna sprookjesachtig. Iedereen kreeg ook een oranje envelop met de complete uitslag over de laatste 10 jaar. Waar vind je dat? Ondertussen speelden Spanje en Duitsland om een plek in de voetbalfinale voor zondagavond 11 juli. Uiteindelijk werd Spanje de tegenstander van Nederland. 12,3 miljoen Nederlanders keken naar Uruguay-Nederland. Zondag kijken 16 miljoen Nederlanders.
Het hele land is oranje gekleurd. Na de prijsuitreiking nam Henk het woord. Hij had het jaarverslag op rijm gezet en las het voor. Ik mag wel zeggen dat er ademloos naar werd geluisterd en Henk ook zorgde voor een serie lachsalvo's. Het gedicht volgt na deze tekst. Na de groeten. Wordt nadrukkelijk aanbevolen.
Even de groeten doen:
Hallo Anke, 7 juli is niet echt een dag om naar de koorpicknick te gaan voor sommigen van ons, vooral als je met een huis vol visite zit, die speciaal voor jou gekomen is. Verder zijn de omstandigheden nu niet zo feestelijk. Ik heb je dit jaar 14 keer de groeten gedaan. Toch nog een klein lampionnetje zonder verdieping en dakterras, maar wel met een lampje dat ook nog 's van kleur verandert. Hoe bestaat het? Fijne vakantie en het lampje komt naar je toe.
Dag Hans, Wat eeuwig jammer dat je er niet bij was. Dit was de ideale avond om bijna iedereen te ontmoeten en dan vooral in een ongedwongen ambiance. Zittend in het gras, je weet nooit waar je je benen moet laten, soms met je grote schoenen op het tafelkleed naast de heerlijkste salades en fruit en drank van allerlei soort. Uitbundige vreugde tijdens de prijsuitreiking en lachsalvo's als Henk zijn traditionele toespraak houdt en de stilte van de vallende nacht.
Hallo Annemieke, Ook voor jou geldt eeuwig jammer dat je er niet bij was. Om dezelfde redenen als bij Hans. Zo'n picknick duurt zeg maar van 7 uur tot 11 uur.
En dan nog een keer de mooiste zomeravond van het jaar. Dat levert wel een soort romantische sfeer op die je alleen beleeft als je met zo'n zanggroepje bij elkaar zit. Tja je was om een belangrjke reden geexcuseerd. Veel sterkte en het ga jullie goed en tot na de vakantie.
Hier komt Henk:
Plankenkoor. Seizoen 2009-2010
Het vorige seizoen was nog maar nauwelijks beeindigd
en het nieuwe was nog niet in zicht,
werd er alweer een appel gedaan op onze morele plicht.
Zo interpreteerde ik althans het e-mailbericht...
dat Sjors ons stuurde, met een enquete
waarvan ik dacht dat hij de uitkomst op een rijtje zou zetten...
Verwachtingsvol kijken vanavond velen
of hij de conclusies met ons zal delen.
Sjors mag, na 14 trouwe jaren,
zich bij het uitdijende legioen van ex-leden scharen
Betrokken bestuurslid, creatieve webmaster, verdienstelijk bas
We kunnen er niet omheen dat hij actief lid was.
Eind oktober, herinnering verlicht
hier een gevulde stilte, daar een kort gedicht.
alom grafzerken en -hoe vredig aanwezig- de dood
weglopend het duister in, zingende "down the road".
Hoe anders dan in de Oranjekerk
Met de Wester Harmonie: veel koper- en slagwerk.
Wij zongen daar veel Poolse kerstmuziek
met een melodielijntje uit: altijd is kortjakje ziek
Hoe anders dan met de korendagen
waar onze klank het publiek wist te behagen...
Hoewel met al het rumoer is ons gezang
eigelijk niet meer dan wat behang.
Hoe anders dan Coser y cantar, een ambtieus project
dans, theater, verwachtingen worden gewekt
Helaas blijkt onze rol heel marginaal
en zingen achter een deur is niet goed voor de moraal
Pere raakt dan ook nog eens Arjenrobbensiaans geveld
ik hoop dat de 'danser van glas' volledig is hersteld
Nee, hoe anders dan in Monnickendam
toch nog een hoogtepunt voor onze Bram
niet alleen stonden wij daar zeer fraai te blere
Ode aan het rijwiel beleefde daar de wereldpremiere...
Wat mij aan het lied zeer beviel
is de promotie van het rijwiel
maar als velomobielrijder wil ik aan jullie nog kwijt
dat mijn gele quest veel beter rijdt
Ik zeg in deze kring:
Dat is pas een lekker ding.
Het koorweekend was dit jaar in Haarlo, in de mooie Achterhoek
Naar een geschikte plek zijn we maandenlang op zoek
de pauwenveren, kabouter bedjes, de mooie oprijlaan
ik sluit niet uit dat wij daar nog eens op herhaling gaan.
We drinken, dansen, kletsen, het edele kezen wordt gespeeld
wandelen of fietsen, geen mens die zich verveelt.
Toch jammer dat het er dit jaar niet van kwam
een zaterdagmiddag repetitie onder leiding van onze Bram
Wij nemen afscheid, tot onze spijt van Sjors, Wim, Aletta, Crista en
Sylvia, Jeffrey, Arthur en Fred
en er was ook serieus ziek en zeer bij Hans en ook bij Ed,
de rentree van de laatste was weer zo'n bijzonder momentje
toegezongen werd de 75 jarige en hij kreeg een jas volgehangen... als
presentje
Dit seizoen nu, tot besluit
blaast zijn laatste adem uit
Voor de een was het top, voor de ander minder
De een had een slok op, voor de ander gaf dat hinder
De een gaat nooit naar Loetje, voor de ander is dat een moetje
de een zingt zo van blad, de ander kan dat niet zo goed
De een vergeet z'n zwarte map, die een ander dan weer meenemen moet
De een zet eerst de stoelen klaar, die een ander weer opruimt
De een is alle woensdagen daar, terwijl een ander steeds verzuimt
Is er dan niets voor allen? mwoh, ik denk het wel...
Bezorgen wij dan niet elkaar een wekelijks portie kippenvel?
Tot 1 september
> |
|
|
 |
|
 |
|
|
Onze geschiedschrijver heeft niet stil gezeten en speciaal voor jullie een nieuwe uitgave aan de gestaag uitdijende koorgeschiedenis toegevoegd. Lees alles over de avonturen van het plankenkoor in seizoen 2006-2007 in