| |
|
|
 |
|
 |
| |
|
De repetitie van 14 april 2010. |
De repetitie van 14 april 2010.
Hoe laat? 19.45 uur.
Hoeveel? 25 (vd 33), 8 sopranen (vd 11), 8 alten (vd 10), 4 tenoren (vd 7) en 5 bassen (vd 5).
Wat gezongen? O occhi, Pavane, Come again, Echoes, Oh sing joyfully, We will rest a while, Aunt Dinah, Ode aan het rijwiel en Negen reeen.
Mededelingen: Yoni neemt het woord. Zij is de producente van het het stuk Coser y cantar. Vertaling: Alles gaat van een leien dakje. Zij spreekt ons toe in de theaterzaal van het WG-terrein. Ze stelt ons voor aan de bedenker van de voorstelling. Pere Faura is de choreograaf. Winnaar van de Charlotte Kohlerprijs 2009. Verder stelt zij ons voor aan de decor- en kostuumontwerper Wessel Schrik. Naast hem staat Paul Schimmel, de man van het licht en het geluid. As dinsdag 20 april is de tweede repetitie en 21 april is de doorloop voor een beperkt aantal mensen. Dat wordt een besloten voorstelling. De 2 officiele voorstellingen vinden plaats in het Akademietheater in Utrecht op 24 en 25 april. Er kunnen 170 mensen in deze zaal. Hopelijk zit het dan vol.
Yoni vraagt ons de formulieren bij haar in te leveren met onze gegevens en een kopie van ons paspoort. Dit in verband met de verzekering. Het is niet verplicht.
Daarna geeft zij het woord aan Pere Faura. Hij is Spaanstalig, daarom houdt hij een toespraak in het Engels. Hij vertelt dat ze de voorstelling met zijn drieen doen. Hijzelf als performer samen met Michelle Rizzo en Mariangela Tinelli. Wij staan achter het podium vanavond, maar ook in de kleedkamer en tenslotte in het trappenhuis te zingen. In Utrecht zingen we onder het podium. Hij stelt voor om op die 3 plekken vanavond te zingen. Na afloop wordt beslist welke plek geschikt is. Toen het onderwerp kleding aan de orde kwam koos Faura voor zwart.
Bijzonderheden: Om half 8 waren we uitgenodigd naar het WGtheater te komen. Dat is een zwarte doos met een kleine tribune en toneelverlichting. Frascati gebruikt deze ruimte om jonge podiumkunstenaars hier kansen te bieden. Eerst worden we hartelijk verwelkomd door Yoni en de geluidsman. We worden verwend met koffie, thee, sappen, koek van allerlei soort. Om kwart voor 8 stappen we de zaal in en volgen de toespraken van Yoni en Pere Faura. Zie de mededelingen.
De opkomst was goed. Pere Faura hield een uitgebreide toespraak. Hij is klein van stuk en spreekt met veel energie en bewegelijkheid. We worden geinstrueerd over de plek waar we gaan zingen. Eerst achter een wand zodat we onzichtbaar zijn, maar wel goed te horen. Daarna zingen in de kleedkamer. Annelies doet de deur naar de zaal open als we het tweede couplet inzetten. Daarna gaan we in het trappenhuis staan. De acoustiek is daar uitstekend. Pere Faura kiest voor deze plek. Intussen hebben we Come again wel 10 keer gezongen. Dat duurde van 8 uur tot half 9. Daarna zijn we in de zaal gaan repeteren. Boven staan de liederen die we toen achtereenvolgens hebben gezongen en gerepeteerd. Om 9 uur waren we er doorheen. De meesten bleven in het cafe zitten onder de theaterzaal.
Even de groeten doen:
Dag Satprem, Je had erbij moeten zijn. Dit beantwoordt helemaal aan je podiumwens. We werden beoordeeld nadat we eerst O occhi en de Pavane zongen.Toen wilde Pere Faura ook graag een oud Engels nummer horen. Dat kon. Come again dus. Hij was enthousiast. We waren blij met zijn commentaar. We gingen steeds meer ons best doen. En jij bent met vakantie. Tja, vorige week ook al. Een hele fijne vakantie en dan maar tot woensdag de 28ste.
Hallo Crista, Jij bent ook zo gek op het theater. Dit was een mooie kans geweest. We zitten in een dansproductie ihk van Springdance-festival in Utrecht.We beseffen nauwelijks waarin we terecht gekomen zijn. We staan wel ons stinkende best te doen. We zingen alsof we voor een belangrijk examen staan. Dat lijkt een beetje op jouw bezigheden. Dit is je examenperiode. Krijgen we de cijfers nog te horen? Veel succes.
Dag Annemieke, Eigenlijk kan ik hetzelfde tegen jou zeggen. Nou ben je geloof ik niet echt een theaterdier, maar zo met zijn allen in een theaterproductie terecht komen is wel enigszins sensationeel. Je verantwoordelijkheid is verdeeld. Als je niet meedoet, merkt niemand dat. Maar je staat wel in het roostertje. Ik heb me voor alle keren opgegeven. Onder het podium in Utrecht lijkt me fascinerend. Een uur lang en dan naar boven om te buigen voor het applaus.
Hallo Ella, Laat ik nou twijfelen of je er wel of niet was. Je bent er eigenlijk altijd, daarom zat ik heel diep na te denken. Ik telde 8 alten. Nee je was er niet. Het was echt iets voor jou. Toneel, podium, kleedkamer, schminktafels met lampjes rond de spiegels, zilvergeverfde stoeltjes. Allemaal net echt. Deze Pere Faura is een interessante toneelpersoonlijkheid. Hij heeft al heel wat prijzen gewonnen. Je zal het volgende week zien. Dinsdagavond weer om half 8.
Dag Trudy, Ik kan wel steeds hetzelfde verhaaltje afsteken. Jij houdt ook van dit soort dingen. En jij bent er ook altijd. Nouja volgende week weer nieuwe kansen. Dus volgende week dinsdag weer oefenen, maar dan in het echt en wij zitten dan buiten de zaal. We zitten aan de koekjestafel met koffie, thee en sappen. Er is dan nog geen publiek. Weer oefenen dus. Tot we ineens een teken krijgen om te zingen. Leuk hoor. Dat heet een doorloop.
Hallo Jeffrey, Henk zei dat je niet meedoet. Dat was een klap zeg. Heel jammer. Voor ons, maar ook voor jezelf. Je houdt hiervan. Meedoen met een toneelstuk. Ik zie je nog meedoen met de Nederlandse Matthaus in de Chassekerk. Je houdt van soleren. Nou zou je gewoon meezingen met ons, maar het is toch weer een heel aparte ervaring. Heel spijtig dat je niet meedoet. Als je de 28ste april weer gewoon op de repetitie bent, dan ben ik gerust gesteld.
Dag Hans, Je leest het. Het Plankenkoor zit ineens in een productie. Een paar weken geleden kwamen 2 jongens even luisteren naar ons koor. An had opgegeven dat wel geinteresseerd waren. Daar stonden ze dan. Ze waren weer gauw weg. Aan niets was te merken dat ze aandachtig zaten te luisteren. Uiteindelijk bleken ze erg enthousiast te zijn. En toen kwam van het een het ander. Als je de verslagjes af en toe leest, dan heb je het wel gevolgd. Gaat het goed?
Hallo Arthur, Arthur we hebben de laatste sprint ingezet. We zijn nu 33 keer bij elkaar geweest. Er volgen nog 7 keer. Dat zi jn dan de woensdagavondrepetities.Daarnaast nog een extra dinsdagavond voor as woensdag en dan 2 keer naar Utrecht en 5 juni een optreden in Monnickendam. Komen er nog 4 bijeenkomsten bij. Je zal weten dat je op een koor zit. Sfeer goed, altijd gezellig, bijzonder repertoire, goeie dirigent. We kunnen nog wel een tenor gebruiken.
Dag Henk, Dat noemen ze timing. Toen we de eerste noten wilden inzetten stond je ineens naast me. Geweldig. Ik was enigszins ongerust. Je was er nog niet. Er bleek dus niks aan de hand. Je had zomaar verdwaald kunnen zijn. Ik vermoedde dat je meegereisd was naar Tilburg om Ajax te zien winnen. Gelukkig niet. Ik zit zondag bij mijn buurman naar een groot scherm te kijken naar Twente Feijenoord en naar Ajax NEC. Ik kan niet wachten.
Tot volgende week dinsdagavond half 8. WG-theater op het WG-terrein. Komt allen. Het duurt maar even. 9 uur klaar.
|
|
|
 |
|
 |
|
|
Onze geschiedschrijver heeft niet stil gezeten en speciaal voor jullie een nieuwe uitgave aan de gestaag uitdijende koorgeschiedenis toegevoegd. Lees alles over de avonturen van het plankenkoor in seizoen 2006-2007 in