|
De repetitie van 16 juni 2010. |
De repetitie van 16 juni 2010. Hoe laat? 20.13 uur. Hoeveel? 22 (vd 31) 71%, 7 sopranen (vd 11), 9 alten (vd 10), 3 tenoren (vd 6) en 3 bassen (vd 4). Wat gezongen? O occhi, O bella fusa, Sing a very merry tune, The month of Maying. Mededelingen: Annelies vertelde dat de vader van Anke is overleden.
Bijzonderheden: De alten waren bijna compleet. Knap. Alle stemgroepen waren wel weer goed bezet. We hebben voor het eerst in de geschiedenis van het koor een officieel koorwerk ingestudeerd in een avond. Normaal gesproken beginnen we aan een lied en halverwege stappen we over op ons bestaande repertoire. De reden wordt er niet bij gegeven. Dit is een nieuw soort zangavondvulling. Extra interessant dat het ook erg mooi klinkt. Het is O bella fusa van Orlando di Lasso. 400 jaar geleden bedacht. Tot de pauze geoefend. Het ging onverwacht snel. Na de pauze kwam Annelies naar voren om ons te vertellen dat de vader van Anke was overleden. Anke had ons vorige week woensdag al gemaild dat hij ernstig ziek was. Dat was dus schrikken en verslagenheid. Vanaf deze plek condoleren we Anke. Het was zo'n lieve man schreef ze. Toen hernamen we ons weer. We gingen verder met het nieuwe lied. Het is weer zo'n lied waarbij elke zangpartij zijn eigen gang gaat. Niemand die protesteerde. In tegendeel. We gingen weer verder. Wat ook bijzonder was dat we voor het eerst zittend dit lied instudeerden. Toen was het alweer 10 voor 10. Tijd voor Sing a verry merry tune omdat het juni is. Tot slot The month of Maying. Dat gaan we volgende week verbeteren. Even de groeten doen: Dag Anke, We schrokken wel. We wisten dat je vader ziek was, maar niet dat het zo snel zo noodlottig zou aflopen. Ik heb hem wel een paar keer ontmoet. De eerste keer vlakbij je kantoor. Ik vroeg toen of je me aan je ouders wilde voorstellen. En op een verjaardag bij jou thuis op de Parnassusweg. Dat zijn nou de ouders van Anke. Je vader was heel bescheiden en vriendelijk. Goed naar ze gekeken. Je vertelde wel 's over hem. Hij was sterk en vitaal. Voorbij. Jammer. Hallo Crista, Jij vertelde me ook wel 's over je vader. Ook overleden, maar toen was je nog heel jong. Met een auto-ongeluk vertelde je. Met zijn drieen opgegroeid. Dat is ook dramatisch en bepalend voor de rest van je leven. Ik heb eigenlijk ook nooit een vader gehad. Toen ik nog heel jong was werd hij opgepakt in de oorlog en naar Duitsland afgevoerd en nooit meer teruggekomen. Zo heeft iedereen zijn eigen verhaal. Dag Eva, Het zit je niet mee. Heb je weer zo'n beroerd rooster. Kan je weer maandenlang niet komen. Zien we je met de picknick op 7 juli en dan kom je met de nieuwjaarsborrel in januari weer terug. Veel continuiteit zit er dan niet in. Toch zing je in Monnickendam alles mee en uit het hoofd. Dit seizoen was je er de eerste 4 maanden ook niet bij.. Het kan dus wel. Afwegen he? Hallo Annemieke, Wasperveen heet dat plaatsje in Drente, he? Nooit van gehoord. Wel van Wanneperveen. Dat ligt bij Giethoorn in de buurt. Maar wat een afgelegen plek om een cursus te volgen. Niet echt lekker centraal. En dan met de auto. En je schreef ook dat je alles uit je hoofd had geleerd voor M'dam. Komt zo'n cursus dan zo onverwacht op je af? Tot woensdag schreef je en dan zit er weer een cursus tussen. Je zou moeten zeggen niet op woensdagavond. Dag Anja, Wist jij het al van de vader van Anke? Wat komt zo'n verleis dan onverwacht he? Je hele leven wordt overhoop gegooid. Er moet van alles geregeld worden. Dat regelen gebeurt dan weer in Frieland. Op en neer reizen. Niks een beetje in de buurt. Gezin en werk komen op de tweede plaats. Ingrijpend hoor. Je zou haar willen steunen en troosten. De grootste zorg is nog dat haar moeder nu alleen achter blijft, vertelde ze. Hallo Hans, Je leest het. Ook een koor kan zo zijn perikelen hebben. Zoals jij ook zo ziek bent geweest en nu levenskrachtiger dan ooit weer verder gaat. We kennen elkaar nog niet zo lang maar we hebben toch een soort vriendschap opgebouwd. Ik sta naast mensen al 20 jaar te zingen. Er zijn erbij waar ik nooit een woord mee wissel. Wat is dat toch voor een mysterie? Hoe gaan die dingen? Tot maandag. Ik bel je. Dag Arthur, Hoe gaat het? We weten eigenlijk weinig van je. Over vriendschap maar te zwijgen. Dat zou wel erg afwijken van de normale gang van zaken. Dat er een soort vriendschap zou groeien tussen jou en het koor of met mensen van het koor. Ik weet wel dat je zei met het uitzoeken van een koor dat je Bram kende. Die had indruk op je gemaakt als koordirigent en organist. Zo was het toch? We repeteren nog 2 keer en dan zitten we in het rosarium. 7 juli 7 uur. Hallo Peter, Als ik je nu groet wat trouwens weinig voorkomt dan denk ik aan dat kleine meisje Nadine. Wat een grappig eigenzinnig kindje is dat. Volgens mij lag ze in M'dam mee te zingen onder de vleugel toen wij onze liedjes zongen. Af en toe piepte ze er tussendoor of achteraan. Hoe vind je zoiets? Ze vermaakte zich languit op een plek waar volgens mij schoonmakers nooit komen. Ze wilde vlakbij je zijn. Mooi he? Dag Piet, Had je gezegd dat je er niet zou zijn? Van vorige week schreef je ons wel, maar van vanavond wist ik even niet. Wel jammer, want nu ben je niet bij de eerste opzet van een nieuw monumentaal lied. Je wordt er blij van. We stonden met zijn drieen onze tenorpertij te zingen. Dat ging gewoon wel goed. Met zijn vieren was het het misschien nog welluidender geweest. Je zult het nooit weten zou Henk zeggen. Hallo Henk, Nog 2 keer zingen. Volgende week 23 juni nog een complete repetitie en dan de 30ste de jaarvergadering van 8 tot 9. Met het jaarverslag en een overzicht van de financien. Bestuurswisselingen? Gaan we door met Bram de dirigent? Blijven we oefenen in de Herman Gorterstraat? Contributie? Op tijd beginnen. Repertoirekeuze. Moeten we nog mensen werven voor het nieuwe seizoen? Levert de website wel genoeg reclame op? Na de pauze weer zingen. Tot de volgende week. Dan is het weer tijd om om 8 uur te beginnen. Met Maying en O bella fusa. Komt allen.
|